Το πρώτο έργο του Τζο Κολόμπο για την Oluce, το μοναδικό στο οποίο συνεργάστηκε με τον αδελφό του Τζιάνι. Από τότε και μετά, οι δύο αδελφοί Κολόμπο διαχώρισαν σαφώς τους τομείς δραστηριότητάς τους: ο Τζο εγκατέλειψε την τέχνη, στην οποία είχε δείξει ενδιαφέρουσες προοπτικές με το έργο «Nucleari», ενώ ο Τζιάνι σταμάτησε να ασχολείται με το σχεδιασμό, καθιστώντας έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους της κινητικής τέχνης με προγραμματισμένη κίνηση.
